Rozszerzenie do Chrome na zamówienie: dane z przeglądarki prosto do CRM
Handlowiec kopiuje dane z ogłoszenia do CRM, a magazynier przepisuje numer przesyłki z panelu kuriera do ERP. Rozszerzenie przeglądarki robi to jednym kliknięciem, bez zmiany programów, z których korzysta firma. Opisuję, co da się zbudować, jak zainstalować je tylko u siebie i gdzie są granice.
Autor: Szymon Łakomy. Aktualizacja:
Co może robić rozszerzenie przeglądarki w firmie?
Dane ze strony do CRM
Handlowiec otwiera ogłoszenie albo stronę firmy w katalogu branżowym, klika ikonę i dostaje formularz z wypełnionymi polami: nazwa, NIP, adres, telefon. Po sprawdzeniu dane trafiają do CRM, na przykład przez integrację z Pipedrive albo z HubSpot.
Portal dostawcy i panel kuriera
Status zamówienia u dostawcy, termin dostawy albo numer przesyłki zapisuje się w karcie zamówienia w ERP. Nikt nie przenosi go przez schowek i nie myli przy tym cyfr.
Panel boczny z danymi klienta
Gdy pracownik ma otwartą skrzynkę, sklep albo system zgłoszeń, panel boczny pokazuje dane klienta z Twojego systemu: saldo, ostatnie zamówienia, opiekuna. Rozszerzenie pobiera je po zalogowaniu z API firmy.
Skróty w cudzym systemie
Dodaję przycisk, który z zaznaczonego tekstu tworzy zadanie, albo podpowiedź przy polu formularza w programie dostawcy. Przydaje się tam, gdzie samego programu nie zmienisz, bo nie masz dostępu do jego kodu.
Wspólne jest to, że rozszerzenie działa przy człowieku: reaguje na kliknięcie albo na stronę, którą ktoś właśnie ogląda. Nie przegląda serwisów samo w nocy i nie pobiera tysięcy rekordów. Do tego służy program na serwerze, opisany przy web scrapingu na zlecenie.
Jak działa rozszerzenie i gdzie trafiają dane?
- Skrypt na stronie odczytuje tylko wskazane pola i tylko na wybranych domenach. Uprawnienia rozszerzenia ograniczam do tych adresów, a nie do wszystkich odwiedzanych stron.
- Pracownik widzi podgląd danych i może je poprawić. Bez jego kliknięcia nic nie wychodzi z przeglądarki.
- Rozszerzenie wysyła rekord do małego backendu firmy, a dopiero on łączy się z CRM lub ERP. Klucze do tych systemów nie trafiają do przeglądarek pracowników.
- Backend sprawdza duplikaty, zapisuje dziennik i odsyła link do utworzonego rekordu, więc pracownik od razu widzi efekt.
Rozszerzenie piszę w TypeScript, a backend w Pythonie i Django. Gdy firma ma już własne API albo przepływ w n8n, rozszerzenie może wysyłać dane prosto tam i osobny backend nie jest potrzebny. Szerzej o łączeniu programów piszę na stronie integracje API.
Jak zainstalować rozszerzenie tylko u pracowników firmy?
Rozszerzenia dla zespołu nie publikuję jako publicznego. Chrome Web Store ma opcję publikacji dla domeny: organizacja w Google Workspace dostaje prywatną część sklepu, do której wchodzą tylko osoby zalogowane do Chrome kontem firmowym. Google podaje, że takie pozycje zwykle szybciej przechodzą przegląd.
| Sposób | Kto zainstaluje | Kiedy go wybieram |
|---|---|---|
| Publikacja dla domeny w Chrome Web Store | osoby zalogowane do Chrome kontem w domenie firmy | firma pracuje w Google Workspace, a narzędzie ma zostać w środku |
| Pozycja prywatna dla testerów | tylko osoby, których adresy dopisano w panelu dewelopera, każda z kontem Google | testy przed wdrożeniem albo kilka osób w firmie bez Google Workspace |
| Pozycja niepubliczna, dostępna z linku | każdy, kto zna adres rozszerzenia w sklepie, choć sklep go nie pokazuje | firma bez Google Workspace, gdy skład zespołu często się zmienia, a dane i tak chroni logowanie do backendu |
| Wymuszona instalacja zasadą ExtensionInstallForcelist | administrator instaluje ją wybranym osobom bez ich udziału, a użytkownik nie może jej wyłączyć ani odinstalować | rozszerzenie jest częścią procesu i każdy w dziale musi je mieć |
| Paczka z serwera firmy, poza sklepem | tylko komputery zarządzane przez firmę, w Windows dołączone do domeny Active Directory lub Azure AD albo zapisane w Chrome Enterprise Core | rzadko, gdy rozszerzenie nie może trafić do sklepu nawet jako prywatne |
Wymuszoną instalację administrator ustawia w konsoli administracyjnej Google albo zasadą ExtensionInstallForcelist w zasadach grupy Windows. Połączona z publikacją dla domeny albo pozycją niepubliczną daje instalację u całego działu bez klikania.
Wymagania Chrome Web Store, o których mówię przed wyceną
- Konto wydawcy na firmę. Publikacja wymaga konta dewelopera w Chrome Web Store z jednorazową opłatą rejestracyjną. Zakładamy je na Twoją organizację, żeby rozszerzenie i jego aktualizacje zostały u Ciebie.
- Tylko Manifest V3. Starszy format Manifest V2 został w Chrome wycofany, więc nowe rozszerzenia piszę wyłącznie w Manifest V3. Logika działa tam w service workerze, którego przeglądarka nie trzyma w pamięci bez potrzeby, dlatego stan zapisuję w magazynie rozszerzenia (chrome.storage), a nie w zmiennych.
- Jeden cel. Zasady sklepu wymagają jednego, wąskiego i jasno opisanego celu. Gdy pomysłów jest więcej, rozszerzenie dostaje jeden z nich, a pozostałe funkcje trafiają do backendu albo do osobnego narzędzia.
- Dane tylko do tego celu. Według zmian zasad ogłoszonych w 2026 roku dane zbierane przez rozszerzenie muszą być niezbędne do jego zadeklarowanego celu, a każde zbieranie danych trzeba wyraźnie ujawnić użytkownikowi, także wtedy, gdy zmienia się już po instalacji. Google egzekwuje to od 1 sierpnia 2026.
Rozszerzenie prywatne też przechodzi przegląd w sklepie, więc opis uprawnień i polityka prywatności są częścią zlecenia, a nie dodatkiem na koniec. Gdy rozszerzenie przetwarza dane klientów, dochodzą obowiązki opisane na stronie aplikacja zgodna z RODO.
Edge, Firefox i regulaminy serwisów
Edge jest zbudowany na tym samym silniku co Chrome, więc ta sama paczka zwykle działa bez zmian. Publikuję ją osobno w sklepie dodatków Microsoft Edge przez Partner Center albo instaluję zasadami Edge. Firefox korzysta z podobnego interfejsu WebExtensions, ale różni się szczegółami manifestu i części funkcji, więc wersja dla niego to osobne testy i drobne poprawki.
Twardą granicą jest regulamin serwisu, na którym rozszerzenie działa. LinkedIn wprost zakazuje rozszerzeń, które pobierają dane z serwisu, zmieniają jego wygląd albo automatyzują działania, więc takiego narzędzia nie zbuduję. Przed wyceną czytam regulamin każdej strony, z której mają pochodzić dane, a gdy te same dane są dostępne przez oficjalne API, wybieram API.
Ile kosztuje rozszerzenie do Chrome na zamówienie?
Cenę podaję po rozmowie, bo zależy od trzech rzeczy: na ilu stronach rozszerzenie czyta dane, czy po drugiej stronie jest gotowe API i czy trzeba zbudować własny backend. Rozszerzenie, które wysyła dane do istniejącego API albo przepływu, to mały projekt. Backend z kontami użytkowników, panelem i dziennikiem to już moduł aplikacji, od około 8000 zł netto, tak jak aplikacja dla przedstawicieli handlowych.
Do tego dochodzi utrzymanie. Strona źródłowa może zmienić układ i wtedy skrypt czytający pola trzeba poprawić, więc z góry ustalamy, kto pilnuje zmian i w jakim czasie reaguję. Gdy rozszerzenie ma zasilać lejek sprzedaży, resztę procesu opisuję na stronie automatyzacja sprzedaży i CRM.
Źródła
Opis opieram na poniższych źródłach. Przepisy, dokumentacja producentów i warunki usług się zmieniają, więc szczegóły warto sprawdzić u źródła:
- Enterprise publishing options (Chrome for Developers)
- ExtensionInstallForcelist: Configure the list of force-installed apps and extensions (Google Chrome Enterprise)
- Manifest V2 support timeline (Chrome for Developers)
- Chrome Web Store policy updates: Enhancing user privacy and platform integrity (Chrome for Developers)
- Prohibited software and extensions (LinkedIn Help)
Najczęstsze pytania
Czy rozszerzenie może przenosić kontakty z LinkedIn do CRM?
Nie. Regulamin LinkedIn zakazuje rozszerzeń, które pobierają dane z serwisu albo automatyzują w nim działania. Kontakty stamtąd przenosi się do CRM ręcznie albo przez oficjalną integrację, jeśli LinkedIn udostępnia ją dla Twojego CRM.
Czy rozszerzenie będzie widziało wszystko, co pracownik robi w przeglądarce?
Nie. Rozszerzenie dostaje tylko uprawnienia zapisane w manifeście, a ja ograniczam je do domen, na których ma działać. Nie czyta innych kart ani historii przeglądania, bo o taki dostęp nie prosi.
Kto jest właścicielem rozszerzenia po zakończeniu projektu?
Firma, jeśli zapisze to umowa. Prawa autorskie do kodu przechodzą na zamawiającego na podstawie umowy na piśmie, o czym piszę na stronie przeniesienie praw autorskich do kodu. Konto wydawcy w Chrome Web Store zakładamy na Twoją organizację, kod trafia do Waszego repozytorium, a klucze do CRM zostają w Waszym backendzie, więc zmiana wykonawcy nie wymaga odzyskiwania dostępów ode mnie.
Ile trwa przygotowanie rozszerzenia?
Zależy od liczby stron, z których rozszerzenie czyta dane, i od tego, czy po drugiej stronie jest gotowe API. Do pracy dochodzi przegląd w sklepie, przy publikacji dla domeny zwykle krótszy. Termin podaję razem z wyceną, po obejrzeniu tych stron.
Powiązane strony
Zespół przepisuje dane z przeglądarki do CRM?
Napisz, z jakich stron i do jakiego systemu trafiają dane. Sprawdzę regulaminy tych serwisów i API po drugiej stronie, a potem zaproponuję zakres i sposób instalacji w firmie.