Przejdź do treści

Co to jest Make.com i jak działa w małej firmie

Make, dawniej Integromat, to narzędzie do budowania automatyzacji w przeglądarce. Łączysz w nim aplikacje klockami na planszy, bez pisania kodu. Wyjaśniam pojęcia, które pojawiają się w pierwszym tygodniu pracy.

Autor: Szymon Łakomy. Aktualizacja:

Słownik pierwszego scenariusza

PojęcieCo oznacza w praktyce
Scenariuszcały przepływ od wyzwalacza do ostatniego kroku, uruchamiany według harmonogramu albo zaraz po zdarzeniu
Modułjeden krok: wyzwalacz, akcja, wyszukiwanie albo narzędzie do obróbki danych
Pakiet (bundle)porcja danych płynąca przez scenariusz, na przykład jedno zamówienie
Router i filtryrozgałęzienie na kilka tras z warunkami, na przykład osobna trasa dla klientów z NIP
Iterator i agregatorrozbicie listy na pojedyncze pakiety i ponowne złożenie ich w całość
Magazyn danych (data store)prosta tabela w Make do zapamiętania, co już zostało obsłużone
Webhookadres, pod który inny system wysyła dane, żeby scenariusz ruszył od razu

Więcej pojęć z automatyzacji i AI zbieram w słowniku automatyzacji.

Jak Make liczy zużycie

Każdy moduł, który przetworzy pakiet danych, zużywa jednostkę. Dawniej nazywały się operacjami, w nowszych planach są to kredyty, a niektóre moduły, na przykład z AI, mogą zużywać ich więcej. Sam wyzwalacz sprawdzający nowe dane też zużywa jednostkę przy każdym sprawdzeniu, nawet gdy nic nie przyszło.

Ceny planów i limity się zmieniają, dlatego sprawdzam je w aktualnym cenniku Make. Przykład poniżej pokazuje tylko mechanizm.

Przykład: zamówienia ze sklepu do arkusza

Załóżmy, że sklep ma 40 zamówień dziennie, średnio po trzy pozycje. Scenariusz sprawdza nowe zamówienia co 15 minut, pobiera szczegóły, iteratorem rozbija pozycje, każdą zapisuje w arkuszu, a na koniec wysyła mail do magazynu.

KrokJednostki dziennieSkąd ta liczba
Sprawdzanie nowych zamówień96co 15 minut przez całą dobę
Pobranie szczegółów40jedno na zamówienie
Iterator40jedno wejście na zamówienie
Zapis pozycji w arkuszu120trzy pozycje razy 40 zamówień
Mail do magazynu40jeden na zamówienie
Razemokoło 336około 10 tys. w miesiącu

Przykład hipotetyczny i uproszczony. Uruchamianie scenariusza webhookiem ze sklepu usuwa puste sprawdzenia, a zbiorczy zapis pozycji jednym modułem zmniejsza liczbę jednostek przy zapisie.

Kiedy wybieram Make zamiast n8n

  • Zespół chce sam zmieniać scenariusze w przeglądarce, bez serwera i bez kontaktu z kodem.
  • Wolumen jest umiarkowany, a rachunek za zużycie mieści się w budżecie z zapasem.
  • Aplikacje, które łączysz, mają w Make dobre, utrzymywane moduły.
  • Firma ma już konto Make i działające scenariusze, które wystarczy uporządkować.

n8n proponuję przy dużej liczbie wykonań, danych, które mają zostać na własnym serwerze, i logice wymagającej kodu. Drugie narzędzie przedstawiam w tekście co to jest n8n, a zestawienie z kryteriami wyboru jest na stronie Make, n8n czy Zapier.

Pierwszy scenariusz w pięciu ruchach

  1. Zakładasz organizację i wybierasz region, w którym będą przetwarzane dane.
  2. W edytorze dodajesz moduł wyzwalający, na przykład nowy wiersz w Arkuszu Google albo nowy mail z wybraną etykietą.
  3. Łączysz konto aplikacji przez okno autoryzacji. Połączenie zapisuje się w zakładce Connections i można go używać w kolejnych scenariuszach.
  4. Dokładasz następne moduły i mapujesz pola, przeciągając wartości z wcześniejszych kroków.
  5. Klikasz Run once, oglądasz pakiety w dymkach nad modułami, a gdy wynik się zgadza, włączasz harmonogram.

Ograniczenia, o których mówię przed startem

Scenariusz z wieloma routerami szybko robi się nieczytelny, a obróbka danych funkcjami w polach bywa trudna do przejrzenia po kilku miesiącach. Obsługę błędów trzeba dodać świadomie, bo bez niej scenariusz po serii błędów może się sam wyłączyć i nikt tego nie zauważy.

Budowę i utrzymanie scenariuszy w Make prowadzę w ramach usługi automatyzacja w n8n i Make. Gdy scenariusze rosną, a z nimi rachunek, przenosiny opisuję w tekście migracja z Make do n8n.

Najczęstsze pytania

Czy Make jest darmowy?

Ma plan darmowy z niewielkim limitem zużycia, wystarczający do nauki i bardzo prostych scenariuszy. Firmowe przepływy zwykle wymagają planu płatnego. Aktualne limity i ceny podaje cennik Make.

Czy Make ma integracje z polskimi programami?

Z niektórymi tak, zwłaszcza z popularnymi serwisami do faktur i sklepami. Gdy modułu brakuje, łączę się z API programu przez moduł HTTP. Czy dany program ma moduł i jakie operacje obsługuje, sprawdzam w katalogu aplikacji Make.

Gdzie Make przechowuje dane?

Make działa wyłącznie w chmurze producenta, nie da się go postawić na własnym serwerze. Przy zakładaniu organizacji wybiera się region, w tym europejski. Przy danych osobowych potrzebna jest umowa powierzenia, a szczegóły warto omówić z prawnikiem, bo to nie jest porada prawna.

Czy w scenariuszu Make można użyć własnego kodu?

W ograniczonym zakresie: dostępność modułów do kodu zależy od planu, a dłuższą logikę wygodniej trzymać poza Make i wywoływać przez HTTP. Gdy kodu robi się dużo, to sygnał, że lepiej pasuje n8n.

Powiązane strony

Masz scenariusze w Make, które trzeba uporządkować?

Napisz, co robią i ile operacji zużywają. Powiem, czy zostać przy Make, czy część przenieść.